
U rijdt onder een verkeerslicht en ziet een kastje dat hoog is bevestigd, net boven het licht. Geen flits, geen waarschuwingsbord. Moet u zich zorgen maken over uw rijbewijs? Het antwoord hangt volledig af van het type apparatuur dat is geïnstalleerd, en de verwarring tussen verkeerscamera’s en verkeerslichtcamera’s is bij automobilisten nog steeds wijdverbreid.
Elektromagnetische lussen en grondsensoren: de sleutel om een radar te onderscheiden
De eerste reflex wanneer je een camera op een verkeerslicht ziet, is om aan een radar te denken. In werkelijkheid dienen de meeste van deze kastjes niet om boetes uit te delen.
Verkeerscamera’s zijn video-sensoren die zijn verbonden met het verkeerslichtreguleringssysteem. Hun rol: het tellen van voertuigen, het aanpassen van de duur van de groen/rood-fasen, prioriteit geven aan bussen of trams. Ze hebben geen verbinding met het kentekenregister en veroorzaken geen boeteprocedure.
Een echte verkeerslichtcamera werkt anders. Deze is gebaseerd op elektromagnetische lussen die in het wegdek zijn ingebed, stroomopwaarts en stroomafwaarts van de lijn waar het licht effect heeft. Wanneer een voertuig deze lijn overschrijdt terwijl het licht rood is, detecteren de grondsensoren de doorgang en maken ze twee opeenvolgende foto’s. De eerste toont het voertuig vóór de lijn, de tweede erna. Deze dubbele foto vormt het bewijs van de overtreding van het overschrijden.
Concreet, als u geen lussen op de grond ziet (kleine rechthoekige uitsparingen in het asfalt), noch een rechthoekig kastje dat op een paal van ongeveer drie meter is bevestigd op een twintig meter van het licht, dan staat u waarschijnlijk voor een eenvoudige verkeerssensor. Om het onderscheid tussen een camera boven een verkeerslicht en een radar beter te begrijpen, moet u deze materiële criteria onthouden: geen grondsensor, geen automatische boete.

Videobewaking op kruispunten: een procedure die verschilt van de automatische radar
Er is een derde geval dat automobilisten slecht kennen. Sommige stadsbewakingscamera’s, geïnstalleerd door gemeenten, kunnen worden gebruikt om overtredingen van de verkeersregels vast te stellen. We spreken dan van videobewaking.
Het verschil met de radar is fundamenteel. Een verkeerslichtcamera werkt volledig automatisch: grondsensoren, dubbele foto, verzending naar het Geautomatiseerd Centrum voor Vaststelling van Verkeersovertredingen (CACIR), en vervolgens verwerking door de ANTAI. Geen agent is betrokken op het moment van de overtreding.
Videobewaking daarentegen vereist dat een beëdigde agent de videostream in real-time of achteraf bekijkt en zelf de overtreding vaststelt. Het is deze menselijke tussenkomst die de procedure legaal maakt. Een bewakingscamera alleen kan geen automatische boete genereren.
Gemeenten die videobewaking toepassen, moeten de betrokken gebieden aangeven met specifieke borden. De overtredingen die op deze manier worden vastgesteld, zijn dezelfde als die een agent ter plaatse zou kunnen vaststellen: het overschrijden van een rood licht, verboden parkeren, gebruik van de telefoon tijdens het rijden.
Wat videobewaking kan vaststellen bij verkeerslichten
- Het overschrijden van een rood licht, op voorwaarde dat een agent de scène visualiseert en het proces-verbaal opstelt
- Het niet respecteren van een fietspad of een buslijn, vaak gefilmd door dezelfde stadscamera’s
- Het stoppen op een zebrapad terwijl het licht rood is, een veelvoorkomende overtreding maar zelden bestraft door een automatische radar
Sancties voor het overschrijden van een rood licht: boete en puntenaftrek
Of de overtreding nu is vastgesteld door een automatische radar of door videobewaking, de sanctie blijft hetzelfde. De verkeersregels beschouwen het overschrijden van een rood licht als een overtreding van de vierde klasse.
De forfaitaire boete gaat gepaard met een aftrek van vier punten op het rijbewijs. Voor een regulier rijbewijs met twaalf punten betekent dit een derde van het kapitaal. Voor een jonge bestuurder in de proeftijd heeft het verlies van vier punten zwaardere gevolgen, omdat het kan leiden tot ongeldigverklaring van het rijbewijs.
Een boete voor rood licht aanvechten: waar de bezwaren op moeten richten
Het aanvechten van een boete voor rood licht is gebaseerd op specifieke elementen. De ontvankelijke redenen zijn niet hetzelfde afhankelijk van de vaststellingsmethode.
- Voor een automatische radar: controleren of de twee foto’s het voertuig vóór en na de lijn van het verkeerslicht tonen, of het kenteken leesbaar is, en of het licht op de foto’s rood is
- Voor videobewaking: ervoor zorgen dat het proces-verbaal de identiteit van de beëdigde agent vermeldt en dat het gebied goed was aangegeven
- In beide gevallen: aanvechten als u niet de bestuurder was op het moment van de feiten (uitlening van het voertuig, diefstal), door de werkelijke bestuurder aan te wijzen of bewijs van uw afwezigheid te leveren
De verzoek om vrijstelling moet worden ingediend bij de officier van justitie, binnen 45 dagen na verzending van de boete. Het betalen van de boete, zelfs gedeeltelijk, geldt als erkenning van de overtreding en maakt elke betwisting onmogelijk.

Torenradars bij verkeerslichten: het systeem dat functies combineert
U heeft misschien grijze cabines op vier meter hoge palen op sommige kruispunten opgemerkt. Deze torenradars (Mesta Fusion) vertegenwoordigen de nieuwste generatie controle-apparatuur. Hun bijzonderheid: ze kunnen zowel de snelheid als het overschrijden van een rood licht controleren vanuit hetzelfde kastje.
Een torenradar lijkt niet op een klassieke bewakingscamera. De langwerpige rechthoekige cabinevorm en de speciale paal onderscheiden het duidelijk van de kleine kastjes voor verkeersbeheer. Het wordt altijd stroomopwaarts aangegeven door een regulier radarbord.
De verwarring blijft bestaan omdat deze torens soms vlakbij verkeersreguleringscamera’s zijn geïnstalleerd. Twee verschillende kastjes, twee verschillende functies, op hetzelfde kruispunt. Het waarschuwingsbord voor de radar blijft de meest betrouwbare indicator om te weten of een boete-apparaat actief is.
De logica onthouden is eenvoudig: een camera zonder radarbord, zonder grondsensor en zonder speciale cabine bedreigt uw portemonnee of rijbewijs niet. Het telt de auto’s, niet meer. De radar laat altijd zichtbare aanwijzingen achter, of het nu de lussen in het asfalt zijn of het regulier bord stroomopwaarts.